KÖY MUHTARI                 : Refik GÖRÜR

 

Daha Önceki  Muhtarlarımız

 

Refik GÖRÜR

Ahmet HAN ( 4 Dönem)

Ali Ä°hsan Ä°ÅžLER

Süleyman SEZER

İbrahim ÖZKAN

M. Kemal ÜNAL (3 Dönem)

Mustafa BOZ

Ömer ÖZER

Ali HAN

Mehmet Ali ÇOLAK

 

İLÇEYE UZAKLIĞI             :  11  KM

NÜFUS                           : 228

ULAŞIM                         : VAR

İLKÖĞRETİM OKULU        : YOK

SU ŞEBEKESİ                 : VAR

KANALİZASYON             : YOK

SAĞLIK OCAĞI              : YOK

MUHTARLIK TELEFONU  : 0 222 531 38 99

GEÇİM                         : ÇİFTÇİLİK

KÖY WEB SİTESİ : http://www.uzunburunkoyu.com

KAYNAK: BEYLÄ°KOVA KAYMAKAMLIK WEB SÄ°TESÄ°.

Köyümüz, Bulgaristan'ın Belaslatina kentinden göç eden Pomak'lar tarafından kurulmuştur. Köyümüzü kuran Pomak'lar ile ilgili bilgiler http://www.geocities.com/yeniciftlik/ web sitesinden öğrenilebilir. Necdet Zeki Gezer ve Kemal Gözler' in tarihimizle ilgili yaptıkları araştırmalardan dolayı teşekkür ederiz. Köyümüzle ilgili ayrıntılı çalışma yapmalarını temenni ediyoruz. Köyümüz, BEYLİKOVA İlçesine 10, ESKİŞEHİR iline 70 Km. dir. Köyümüz kurulduğundan bu güne kadar en çok İSTANBUL iline göç vermiştir. Göçün en büyük sebebi köyümüzden geçen porsuk çayının sürekli taşarak ekili alanların zarar görmesi nedeni ile insanların geçim sıkıntısı içine düşmeleridir. Zamanla porsuk çayının ıslah edilmesi ile bu sorun ortadan kalmış ve büyük sulak tarım arazisine kavuşulmuştur. Köyümüze 1970'li yıllarda MİHALICÇIK ilçesinin değişik köylerinden göç gelmiştir. Köyümüz halkı genel olarak çiftçilik ve hayvancılıkla uğraşmaktadır. Genç nüfus çalışmak için büyük kentlere göç etmesi nedeni ile okul çağındaki çocukların azalması ile mevcut ilköğretim okulu kapanmıştır. Eğitim taşımalı sistemle yapılmaktadır. Köyümüzü kuran dedelerimizin hane kütük kayıtları için tıklayın. (Hane kayıtlarında yanlışlık ve eksiklik var ise ziyaretçilerimizin mail ile bildirilmesi rica olunur.

 

 

 

 

KÖYÜMÜZDEN ÇANAKKALE SAVAŞINA GİDEN VE ŞEHİT OLAN KÖYLÜLERİMİZ

 

 

 

 

 

 

Yukarıdaki şehitlerimiz tabi ki tespit edilenler ya diğerleri?

Köylümüz Yaşar UZAK'a  ve Fedayi BOR'a katkılarından dolayı teşekkür ediyoruz.

 

 

KÖYÜMÜZDE ÖZEL GÜNLER

 

Ramazan Ayına Hazırlık

Ramazan ayına girerken birer ikişer komşular bir araya gelerek iftar ve sahurda yemek üzere yufka yaparlar.(Köyümüzde İmece Foto) Bu yufkalar köy hanımlarına iftar ve sahurda pratik öğün hazırlama imkanı sağlar. Ramazan ayı boyunca genel olarak teravi namazına erkek ve kadın birlikte iştirak eder. Ayrıca köy imamı bütün ay boyunca köylü hanımların iştirak ettiği mukabele okuması düzenler. Maalesef televizyonlar çıkmadan önce insanlar, akşam vakitlerini hoş geçirmek için çeşitli oyunlar tertip ederlermiş, ancak şu anda ramazana has bir eğlence türü yapılmamakta- dır. Ramazan ayı boyunca isteyenler mevlit okutur. Ramazan  Bayramına yaklaşırken yine köyün hanımları bir araya gelerek bayram için yine tüm Türk geleneklerinde olduğu gibi baklava ve tatlı çeşitlerinden yaparlar.

 

Köyümüzde Bayram

 

Bayramlarda köyümüz bir başkadır. Köyümüzden büyük kentlere göç etmiş veya farklı şehirlerde ve memleketlerde geçimini sağlayan köylülerimiz; hem köyün özlemini gidermek, hem de köyde bulunan büyük ve yakınlarını ziyaret etmek için bayramı büyük sabırsızlıkla bekler. Herkes izninin ilk dakikalarından son dakikasına kadar en iyi bir şekilde geçirmek için uğraşır. Arife günü hemen hemen herkes köye gelmiş olur.Bayram sabahı erkekler çocuklarını da alarak bayram namazına giderler. Namazdan sonra cami önünde köyün en yaşlısı başta olmak üzere büyükten küçüğe kadar herkes sıraya girerek bayramlaşır. (Köyümüzde Bayram foto)

 

Bayramlaşma bittikten sonra cami önünde dua yapılır ve köy imamına bayram hediyesi anlamında köyün şükranlarını belirtir yardım toplanır. Topluca köy mezarlığına gidilir. Mezarlık dışından toplu dua yapılır ve daha sonra herkes mezarlıkta yakınını ziyaret ederek duasını okur. Bu arada köy hanımları evin erkeklerini beklerken son bayram hazırlıklarını yaparlar. Kahvaltı faslı bittikten sonra çocuklar cicili elbiselerini giyer şeker ve fıstık toplamak için köyde ev ev dolaşırlar. Bazen öyle dolaşırlar ki bir eve ikinci defa bile gittikleri olur. Ramazan veya Kurban Bayramı oluşunu göre, ya kurban kesimi yapılır veya hemen bayram ziyaret faslı başlar. Kurban kesimi mezarlık ziyareti sonrası beklenmeden hemen yapılarak kurban etleri kesmemiş diğer komşulara pay edilir. Bir kısım et ise gelen misafirlere ikram edilir. Böylece kurban kesme faslı tamamlanmış olur ve bayram ziyaret faslı başlar. Önce küçükler büyükleri dolaşır el öper ve iyi bayram dileklerini iletir. Büyükler ise gelen misafirlere ısrarla tatlı ikram ederek  memnuniyetlerini göstermek isterler. Genelde herkes de yememek için naz yaparlar. Ziyaretler devam ederken uzun zamandır birbirleri ile görüşmemiş arkadaşlar bu faslın bir an önce bitirip kahvehaneye gitmek ister. Bayram boyunca Kahvehanelerde oturacak yer bile bulmak zordur. Çoğu hasretlikler orada giderilir. Tabi eskiden köy hane sayısı ve nüfus fazla iken daha değişik bayram eğlenceleri tertip edilirmiş, ancak şu anda erkekler genelde kahvehanede sohbet ederek ve oyun oynayarak vakit geçirirler. Oyun esnasında büyük iddaa ve şakalar ortamı şenlendirir. Aslında eskilerden gelen kültürel yapı, büyüklerin yeni nesle aktarmaması, bazılarının da kendiliğinden zaman içinde yok olması nedeni ile insanlar arasında bu şekilde dar ve kişiye özgü eğlence anlayışı ortaya çıkarmıştır. Erkek kahvehanede eğlenir, kadın evde çocuk, ev işi, yemek vs. den zaman kalırsa birkaç ziyarette bulunur. Sonuç olarak mevcut kültürel yapının TV lerin verdiği bozuk kültür emperyalizmi sonucu yok olmaktadır. Ancak şimdiki bilinçli olan gençlik; umarım büyüklerden, geçmiş kültürlerini öğrenerek tekrar hayata geçirmeye çalışır ve kimliğimizi kaybetmeyiz.

       Bayram ziyaretleri ve gönül almalarla bayram biter ve köyümüz tekrar eski olağan haline döner. Bayramlarda daha önce yapılan ama şimdi genç kalmadığı için yapılmayan bazı örf ve adetler göre köyün genç kızları köyün meydanında toplanıp türkü söyler ve oynarlardı.  Köyün delikanlıları ise  çevre köylerle futbol maçı yaparlardı, ancak maalesef şimdi köyde fazla genç kalmadığı için buda yapılamamaktadır. İnsan düşünüyor eskiler şimdikinden daha mı çok sosyaldiler?

 

Köyümüzde Bahar Karşılama Eğlenceleri "140 ( 06 Mayıs )"

 

Baharın ilk geliş müjdesidir. O günün akşamı genç kızlar bir arkadaşlarının evinde buluşurlar. Bir saksıya çiçek ekerler ve sabaha kadar kendi aralarında

eğlenirler. Bu arada ektikleri çiçeği köyün delikanlı erkeklerinden saklarlar. Köyün delikanlıları da ellerinden geldiğince o çiçeği bulmaya çalışırlar. Eğer erkekler çiçeği bulamazlarsa genç kızlara hediye alırlar, eğer bulurlarsa bu sefer kızlar köyün delikanlılarına hediye alırlar. Bu eğlence ve çekişme sabaha kadar sürer. Sabah olunca genç kızlar köyün meydanında toplanarak türkü söyleyip oynarlar. Delikanlılar ise onları izler ve eğlence sona erer. Maalesef bu da şu anda uygulanmayan örf ve adetlerdendi. Biz örf ve adetlerimizi unutalım ! Bilin ki, aynı bütün Türklerin kutladığı nevruz gibi, bu adetlerimizi bize ihanet ve aslını ihanet edenler sahiplenecektir. İş işten geçtikden sonra dövünmenin hiç bir anlamı olmayacaktır. 

 

Köyümüzde Bahar Karşılama Eğlenceleri "150 ( 16 Nisan )"

 

Örf ve adetler aynı 140'da olduğu gibidir. Maalesef bu da şu anda uygulanmayan örf ve adetlerdendi.

 

Köyümüzde Bahar Karşılama Eğlenceleri  "Hıdralez  ( 06 Mayıs )"

 

Baharı karşılamanın en son eğlencesidir. Yine Diğerlerinde olduğu gibi aynı eğlenceler yapılır. Bu sefer köyün delikanlıları köyün harmanlık denen yerde sabaha kadar salıncak kurarken aynı zamanda ateş yakar üstünden atlar ve çeşitli eğlenceler tertip edip oynarlar. Sabah kızlar harmanlık denen yerde toplanırlar türkü söyleyip oynarlar. Bu arada delikanlıların yaptığı salıncaklara binerek eğlenirler. Salıncak ile birbirlerini sallarken bu arada sırtlarına ağaç veya başka bir şeyle hafiften vurarak kimi sevdiği söyletilir. eğlence piknik yapılarak sona erer. Köyümüzde şu anda uygulanmayan, ama halen özlemle anlatılan bazı örf ve adetlerindendir.  Bu örf ve adetler Türk dünyasında görülen örf ve adetlerle aynıdır.